Soundtrack: Duncan Sheik – Half-Life
Crap. Om eit ord beskrive den her veka så er det det ordet. Crap. Eg er sliten. Eg er trøtt. Eg er lei. Så er det sånn at ein ikkje skal klage, sant? Kanskje eg er heldig. Kanskje eg er heldig som har ein pappa som køyre meg til skulen. Kanskje eg er heldig som har familie, og noko å gjere på fritida. Men, veit du? Eg føle meg ikkje heldig akkurat no. Eg føle meg ikkje særleg heldig som har altfor mykje å gjere. Større ting enn eg klarar. Sånn er eg ikkje heldig. Eg er ikkje heldig.
Eg er så sint. Korleis kan ein bli så himla sint på nokon som ikkje har gjort deg noko eingong? Det lurer eg på. Likevel. Eg skal vere sint heilt til eg finner det ut.
3 kommentarer:
Herregud, jeg vet så jævlig hvordan du har det når det kommer til det siste avsnittet (det første og egentlig..). Jeg begynte å hate eksen min uten at han hadde gjort meg noe som helst, jeg HATET alt han sa og gjorde.
Uffda :/ Det ordner seg nok. Om ei veke er nok alt betre. Men du? vi må lage gym greiene snart! :o
Uff høres ikke bra ut! Håper neste uke blir myye bedre da søta <3
Legg inn en kommentar
SHOUT IT!