DON'T GIVE UP. DON'T GIVE IN.

Soundtrack: Nickelback - Savin' Me

.

.

You wake up, it's raining and it's monday. Looks like one of those rough days. Time's up, you're late again, so get out the door. Sometimes you feel like running. Find a whole new life and jump in...

.

Å, crap. Unnskyld meg for at eg gjentek mange rosabloggarar akkurat no...

.

Det fristar grenselaust å legge hovudet på puta. Ta dyna over hovudet. Vifte med det kvite flagget. Kaste inn handkleet. Dokke skjønar opplegget;

Gi opp. Gi seg. Slutte.

.

Beklagar nok igjen at eg gjentek folk når eg skriv at lysta er meir eller mindre vekke. Interessen har døydd ut, med andre ord. Det er rett og slett ikkje mykje å skrive. Ikkje no. Ikkje mykje å fortelje. Ærleg talt, eg føler det er andre ting eg bør tenke meir på enn bloggen for tida (ikkje det at den har tatt opp mykje tid i det siste).

.

Med det her tenkte eg at eg skulle avslutte. Ta ein pause. Kanskje berre ein dag. Kanskje ei veke. Kanskje ein månad eller eit år. Kanskje innlegget blir sletta om ikkje lenge. Kanskje eg berre har ein dårleg dag og må få alt ut på eit vis, og det her er resultatet? Kven veit? Eg kan ikkje alle fall sei, rett opp og ned; eg veit ikkje.

.

.

Alle seier at ein ikkje må gi opp, og kjempe for det ein vil. Kan ein eller annan fortelje meg kvifor det skal vere så forbanna vanskeleg då?